नेकपा एमाले विचार, संगठन, नीति र नेतृत्वको सवालमा बलियो पार्टी हो। तर गत भदौ २३ र २४ गतेको आन्दोलन र फागुन २१ गतेको निर्वाचनको परिणामपश्चात् अहिले कमजोर बन्न पुगेको छ। आमनिर्वाचन सकिएको झन्डै चार महिनापछि बसेको सचिवालय बैठकले निर्वाचनको समीक्षाका निम्ति कार्यदल निर्माण गरेको थियो। कार्यदलले बागमती प्रदेशबाट समीक्षा सुरुवात गरेको छ। बागमती प्रदेशबाट आरम्भ भएको निर्वाचन समीक्षाले लिन पर्ने दिशा र दिनुपर्ने सन्देशभन्दा पार्टी नेतृत्वकै बीचमा रेखा कोरिएका सूचना सम्प्रेषण भएका छन्। जुन समीक्षाले एमाले विरोधी पंक्तिमा उत्साह जागेको छ र एमाले पंक्तिलाई निराश गरेको छ।

एमालेले गर्ने समीक्षा पार्टीलाई थप बलियो बनाउन आयोजना गरेको हो र हुनुपर्छ। रेडिमेट प्रश्नहरूको उत्तर खोज्न समीक्षा भेला भएभने ती भेलाहरू भोलिको एमालेका निम्ति दुर्भाग्यपूर्ण हुनेछन्। अहिले एमाले पुनस्र्थापनाका निम्ति समीक्षा आवश्यकमात्र होइन, अनिवार्य छ। तर कसैको ठाउँमा कसैलाई पदस्थापना गर्न नभई सिंगो एमालेलाई जनविश्वाससहितको पुनस्र्थापना गर्न हुनुपर्छ। समस्या कुनै एक व्यक्तिमा छन् कि सिंगो परिपाटीमा छन् ? विगतको परिस्थिति कुनै एक जनाको कारणमात्र सिर्जना भएको हो वा संरचनाको लय नमिलेको हो ? अहिलेको आम मनोविज्ञान एक व्यक्ति विरोधी हो वा एमालेको काम गर्ने तौरतरिकाको विरोधी हो ? यी सबै विषयको वस्तुपरक समीक्षाले मात्र एमाले पुनस्र्थापना हुन सक्छ। जसरी र जुन मनशाय वा आशयका साथ समीक्षालाई लिने प्रयास हुँदैछन्, त्यसले न वर्तमान समाजको मनोविज्ञानलाई सन्तुष्ट पार्न सक्छ न त एमालेलाई भोलिको राष्ट्रिय निर्णायक शक्तिमा स्थापित गर्न सक्छ। एमालेले आफूलाई बलियो बनाउन र पुनस्र्थापना हुनैपर्छ तर भुइँको टिप्न खोज्दा पोल्टाको पोखिने गरी होइन।

आत्मसमीक्षा र सुधार : कुनै पनि राजनीतिक दलको जीवनमा आत्मसमीक्षा कमजोरी स्वीकार गर्ने औपचारिक प्रक्रियामात्र होइन, आगामी यात्राको दिशा तय गर्ने महत्वपूर्ण आधार हो। एमाले आज त्यही मोडमा उभएिको छ जहाँ विगतका अनुभव, उपलब्धि, कमजोरी र चुनौतीहरूको वस्तुगत समीक्षा आवश्यक छ। भदौ २३ र २४ पछिका घटनाक्रमदेखि फागुन २१ को निर्वाचनको परिणामसम्मको अवस्थालाई भावनात्मक होइन, तथ्य र यथार्थका आधारमा विश्लेषण गर्नुपर्ने हुन्छ। समीक्षा भनेको दोषी खोज्ने अभियान होइन, सही निष्कर्ष निकाल्ने प्रक्रिया हो।